Kameroen – korte geschiedenis

      Geen reacties op Kameroen – korte geschiedenis

Om de huidige situatie in Kameroen te kunnen begrijpen is een klein stukje geschiedenis wellicht een goede basis.

Voor de Eerste Wereldoorlog was Kameroen een Duitse kolonie; eerst onder de naam Duits NoordWest-Afrika en later Kamerun. Tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) werd het land door de Fransen en de Britten veroverd. Na de oorlog werd Kameroen opgesplitst in een Frans deel en een Brits deel, respectievelijk Cameroun (Frans-Kameroen) en Cameroons (Brits-Kameroen) genaamd. Beide gebieden waren echter geen koloniƫn maar werden mandaatgebieden van de Volkenbond. De huidige Republiek Kameroen is ontstaan in 1961 door samenvoeging van Frans-Kameroen en Brits-Kameroen. Brits-Kameroen was toen nog een autonoom onderdeel van de Britse autonome Federatie van Nigeria, maar omdat in 1960 ook de Federatie van Nigeria onafhankelijk zou worden is via een referendum besloten dat de Northern Cameroons in 1961 een regio van Nigeria werden en de Southern Cameroons deel van Kameroen. Meer hierover in het onderstaande hoofdstuk. De BBC heeft de geschiedenis tot 2015 samengevat in een duidelijke tijdlijn.

Kameroen heeft 24 miljoen inwoners, waarvan ongeveer de helft op het platteland leeft en de andere helft in de steden. Het land heeft een goede landbouw en olie-industrie, en kent een politiek stabiel klimaat. Ook al is Kameroen een republiek, met een parlement en regering, de oude machtsstructuren bestaan nog steeds; de oude stam-koningen (Fon’s genaamd) bezitten veel informele macht, waardoor ministers vaak eerst met hen overleggen alvorens bepaalde beleidsmaatregelen te treffen. Kameroen heeft een meervoudigheid aan godsdiensten. De voornaamste zijn het katholicisme, het protestantisme en de islam.

Boko Haram

In 2009 begon de jihadistische beweging Boko Haram een gewapende opstand in buurland Nigeria. Door een onderlinge strijd splitste Boko Harm zich in 2012 in een Salafistisch conservatief deel en een dominante en gewelddadige afdeling. Weer enkele jaren later leidde een nieuwe splitsing tot de aan al-Qaeda gelieerde Ansaru en een aan IS gelieerd partij.
Het geweld escaleerde in 2014 en Boko Haram stak de grenzen over naar Kameroen, Tsjaad en Niger. In Kameroen wordt de beweging door het leger hevig bestreden in het uiterste noorden van het land; in de Far North region, zo’n 1.000 kilometer van de Northwest Region. Tot nu toe met wisselend succes.

Meer over de Southern Cameroons en de taalstrijd

Kameroen kent vele talen, De officiƫle voertaal in de Southern Cameroons is het Engels, in de rest van Kameroen is dat het Frans. De Engelstalige bevolking van de Southern Cameroons vindt dat ze niet goed behandeld wordt door de Franstalige regering van het land. Na een referendum in 1972 is via een wijziging van de grondwet de federale staat vervangen door een eenheidsstaat, waarbij de Southern Cameroons hun autonome status verloren en voortaan verder gingen als Northwest Province en Southwest Province van de Republiek Kameroen. De mensen in deze gebieden voelden zich verder gemarginaliseerd en richtten groepen op zoals de Cameroon Anglophone Movement (CAM), die riep om meer autonomie of zelfs onafhankelijkheid. Ze refereren hiervoor aan UN Resolutie 1608, waarin de regering van de UK wordt verweten haar plichten te hebben verzaakt bij de unie van de Southern Cameroons met de republiek in 1961, waardoor ze het beschouwen als een annexatie.

Begin 1994 waren er spanningen met Nigeria over een grensgebied. Beide landen claimden het olie- en visrijke gebied. In 1995 doken er afscheidingsbewegingen op die streefden naar afscheiding van Engelstalig Kameroen en de stichting van de republiek Ambazonia.

In de North West and South West leeft die onvrede en roep om onafhankelijkheid anno 2016 nog steeds. Voor hun gevoel wordt de Engelstalige cultuur verdrongen door de Franstalige. Stakingen in de regio hoofdstad Bamenda door o.a. advocaten en rechters in oktober 2016 voor het behoud van de Engelse taal escaleerden tot gevechten tussen protestbewegingen en veiligheidsdiensten en politie, waarbij ook traangas werd ingezet. Onderwijzers sloten zich aan bij de protesten en stakingen toen Franstalige leraren werden ingezet op Engelstalige scholen. Veel burgers sloten zich aan bij de protesten. De ordetroepen zetten nog meer traangas in en vanaf 21 november 2016 werd er zelfs met scherp geschoten. Het eerste dodelijke slachtoffer was directe familie van een van onze bestuursleden.

De strijd in het uiterste noorden en Bamenda staan in schril contrast tegen de rust en vredigheid van de Bui division, waar armoede het belangrijkste thema is, en de bestrijding ervan het hoofddoel van Bifae Farming.